Дваццаць сем пытанняў
Адказвайце так, як гэта звычайна бывае з вамі. Лёгкае «хутчэй так» лічыце за «так», лёгкае «хутчэй не» - за «не».
Я заўважаю дробныя змены вакол: перастаўленую рэч, новую стрыжку, іншую інтанацыю.
Пасля некалькіх гадзін у шумным месцы, напрыклад у гандлёвым цэнтры ці на свяце, у мяне не застаецца сіл.
Перад важным рашэннем я перабіраю шмат варыянтаў таго, як усё можа скласціся, нават такіх, пра якія іншыя не задумваюцца.
Я заўважаю, што чалавек засмучаны, яшчэ да таго, як ён скажа хоць слова.
Фонавы шум, напрыклад тэлевізар ці гучныя размовы, перашкаджае мне засяродзіцца.
Прыгожая музыка, краявід ці карціна могуць крануць мяне да мурашак.
Пасля размовы я яшчэ доўга пракручваю ў галаве, што і як было сказана.
Біркі на вопратцы, цесныя каўняры ці калючыя світары адцягваюць мяне так, што я не магу пра іх забыць.
Крытыка, нават справядлівая, надоўга застаецца са мной.
Калі са мной размаўляюць адразу некалькі чалавек, я губляю нітку размовы.
Заходзячы ў пакой, я адразу адчуваю яго атмасферу: напружанне ці спакой.
Мне трэба больш часу, чым многім, каб асэнсаваць вялікую навіну, нават добрую.
Мігатлівае святло ці вельмі яркі экран хутка мяне стамляюць.
Калі чалавек побач трывожыцца, яго трывога хутка перадаецца мне.
Я адчуваю пахі, якіх іншыя быццам не заўважаюць.
Нават пасля прыемнага дня з гасцямі ці сустрэчамі мне патрэбны вечар сам-насам з сабой.
Кніга ці фільм могуць не адпускаць мяне некалькі дзён.
Рэзкі гук, напрыклад грукат дзвярэй, прымушае мяне ўздрыгнуць мацней, чым іншых.
Я плачу лягчэй, чым большасць знаёмых, ад суму ці ад замілавання.
Я звяртаю ўвагу на дэталі абстаноўкі: святло, колеры, наколькі там утульна.
Калі адразу па некалькіх справах падціскаюць тэрміны, у мяне блытаюцца думкі.
Я часта заўважаю, што мае словы могуць кагосьці зачапіць, і падбіраю мякчэйшыя.
Навіны пра чужыя пакуты могуць выбіць мяне з каляіны на ўвесь дзень.
Мне цяжка засяродзіцца ці адпачыць, калі ў пакоі душна, холадна ці горача.
Дробязі кшталту прыгожага кубка ці ўдала падабранага святла прыкметна паляпшаюць мне настрой.
Нават невялікая доза лекаў ці алкаголю дзейнічае на мяне прыкметна мацней, чым на іншых.
Я часта думаю пра сэнс таго, што адбываецца, нават у звычайных справах.