Дваццаць сцвярджэнняў

Вялікія грошы рэдка дастаюцца сумленным шляхам.

Калі б у мяне было больш грошай, амаль усе мае праблемы вырашыліся б.

Па даходзе чалавека можна зразумець, чаго ён варты.

Я заўсёды адкладваю частку грошай, нават калі гэта няпроста.

Мне няёмка называць сваю цану ці прасіць пра павышэнне.

Колькі б грошай ні было, мне ўсё роўна здаецца, што іх не хапае.

Мне важна, каб людзі вакол бачылі, што ў мяне ўсё добра з грашыма.

Я не расказваю, колькі зарабляю, нават блізкім.

Калі з'яўляюцца лішнія грошы, яны хутка кудысьці знікаюць.

Я часта думаю: вось будзе пэўная сума, і тады я пачну жыць па-сапраўднаму.

Бывае, я трачу больш, чым магу сабе дазволіць, каб не выглядаць горш за іншых.

Без запасу на чорны дзень мне трывожна.

Мне прасцей не глядзець на баланс, чым ведаць дакладную лічбу.

Пакупкі - мой хуткі спосаб падняць сабе настрой.

Калі грошай мала, я адчуваю сябе чалавекам другога гатунку.

Перш чым купіць нешта дарагое, я доўга параўноўваю і вагаюся.

Калі ў мяне грошай больш, чым у блізкіх, мне няёмка.

Грошы - галоўнае, што дае свабоду.

Рэчы, якімі чалавек валодае, шмат кажуць пра тое, хто ён.

Жыць у доўг ці ў крэдыт для мяне амаль недапушчальна.