Трывожны
Кахае моцна, баіцца яшчэ мацней.
Вы кахаеце ўсім сабой - глыбока, горача, уважліва. І менавіта таму вас так моцна раніць любое пахаладанне побач. Вы ловіце інтанацыі, паўзы, змены ў хуткасці адказаў. Вы шукаеце пацверджанняў, што вас кахаюць, - не таму, што вы назойлівы чалавек, а таму, што ўнутры вас жыве маленькі чалавек, якому калісьці ўжо не пацвердзілі гэтага своечасова. Ваша задача не ў тым, каб стаць «халаднейшымі». А ў тым, каб навучыцца супакойваць гэтага ўнутранага чалавека, не перакладаючы гэтую задачу на партнёра.
Як гэта праяўляецца
- 01Часта скануеце настрой партнёра
- 02Шукаеце пацверджанняў кахання ў дробязях
- 03Моцна рэагуеце на маўчанне і паўзы
- 04Схільныя меркаваць найгоршае ў няясных сітуацыях
- 05Шмат аддаяце ў адносінах, спадзеючыся «зарабіць» блізкасць
Дзе становіцца цяжка
- 01Трывога прымушае дзейнічаць хутчэй, чым думаць
- 02Вы блытаеце інтэнсіўнасць з каханнем, а спакой - з абыякавасцю
- 03Вам цяжка вытрымліваць звычайную дыстанцыю: яна здаецца адпрэчваннем
- 04Вы часта аддаяце больш, чым атрымліваеце, а потым крыўдуеце
У каханні
Вам падыходзіць партнёр, які ўмее быць стабільным і прадказальным, нават калі вам хочацца правяраць гэта зноў і зноў. Пазбягайце «гарачых» адносін, дзе хваля кахання змяняецца холадам: гэта ваш наркотык, але ён вас разбурае. Выбірайце таго, хто гаворыць спакойна і гатовы паўтарыць галоўнае столькі разоў, колькі трэба.
Куды рухацца
Вучыцеся заўважаць, калі ад вашага імя гаворыць трывога, а калі - вы самі. З трывожнай прывязанасцю можна працаваць: у тэрапіі вы паступова вучыцеся супакойваць сябе самастойна, а не чакаць, што гэта зробіць партнёр. У многіх з часам адносіны з сабой і з блізкімі становяцца спакайнейшымі.
Што прайсці далей
- 3 хвМова каханняЯк вы чуеце каханне і як яго чуе блізкі чалавек. Можна прайсці ўдваіх і параўнаць.
- 4 хвАдзінота і падтрымкаНаколькі вам адзінока і на каго вы можаце абаперціся: блізкі чалавек, сям'я, сябры.
- 5 хвТраўматычны стрэсДваццаць пытанняў пра тое, як перажытае адгукаецца цяпер. Скрынінг ПТСР PCL-5.
Тэст грунтуецца на тэорыі прывязанасці Боўлбі і Эйнсварт. Гэта інструмент самаразумення, а не дыягназ. Стыль прывязанасці не замацаваны назаўсёды і змяняецца ў адносінах і ў рабоце з сабой.