Пазбягальны
Бліжэй, чым здаецца, і далей, чым хочацца іншым.
Вы навучыліся спраўляцца самастойна - вельмі даўно і вельмі добра. Блізкасць для вас не «мара», а нешта, што патрабуе асобнага намагання. Калі партнёр просіць больш цяпла, вам здаецца, што ў вас забіраюць нешта важнае: прастору, цішыню, права не разбірацца на часткі. Гэта не халоднасць. Гэта абарона, якая калісьці была неабходная, а цяпер стала занадта шчыльнай. Ваш шлях не ў тым, каб стаць «больш эмацыйнымі», а ў тым, каб паступова дазволіць сабе мець патрэбу ў іншых без сораму.
Як гэта праяўляецца
- 01Аддаляецеся, калі становіцца занадта блізка
- 02Аддаяце перавагу дзеянням, а не размовам пра пачуцці
- 03Шануеце незалежнасць вышэй за блізкасць
- 04З цяжкасцю просіце пра дапамогу і падтрымку
- 05Часта сыходзіце ў працу, калі ў адносінах складана
Дзе становіцца цяжка
- 01Партнёр успрымае вашу дыстанцыю як абыякавасць
- 02Вы можаце не заўважаць, як партнёр пакутуе ад недахопу кантакту
- 03Блізкасць успрымаецца як рызыка, а не як рэсурс
- 04Пад пластом незалежнасці часта схаваныя стомленасць і адзінота, у якіх цяжка прызнацца
У каханні
Вам падыходзіць партнёр, які паважае вашу прастору, але не баіцца прасіць пра блізкасць. Пазбягайце тых, хто альбо раствараецца ў вас (вы ўцячэце), альбо сам настолькі пазбягае блізкасці, што адносіны ператворацца ў паралельныя маналогі. Шукайце спакойную смеласць.
Куды рухацца
Пачніце з маленькіх крокаў: паспрабуйце сказаць услых тое, што звычайна трымаеце ў сабе. Дазвольце сабе прызнаваць стомленасць, смутак, патрэбу ў кантакце. Гэта не робіць вас слабейшымі. Гэта робіць вас больш жывымі. У тэрапіі пазбягальная прывязанасць мяняецца павольней, чым трывожная, але мяняецца ўпэўнена.
Што прайсці далей
- 3 хвМова каханняЯк вы чуеце каханне і як яго чуе блізкі чалавек. Можна прайсці ўдваіх і параўнаць.
- 4 хвАдзінота і падтрымкаНаколькі вам адзінока і на каго вы можаце абаперціся: блізкі чалавек, сям'я, сябры.
- 5 хвТраўматычны стрэсДваццаць пытанняў пра тое, як перажытае адгукаецца цяпер. Скрынінг ПТСР PCL-5.
Тэст грунтуецца на тэорыі прывязанасці Боўлбі і Эйнсварт. Гэта інструмент самаразумення, а не дыягназ. Стыль прывязанасці не замацаваны назаўсёды і змяняецца ў адносінах і ў рабоце з сабой.