Пастка мыслення
Прадказанне будучыні
Вы загадзя ведаеце, чым усё скончыцца. Дрэнна. А навошта тады спрабаваць?
Як гэта гучыць
- «Я дакладна не атрымаю гэтую пасаду, нават падаваць заяўку бессэнсоўна»
- «На вечарыне мне дакладна будзе нудна і няёмка, лепш застацца дома»
- «Гэтая трывога ніколі не пройдзе»
Як яе заўважыць
Вы загадзя «ведаеце» вынік і паводзіце сябе так, быццам ён ужо наступіў: не тэлефануеце, не падаеце заяўку, не спрабуеце. Прагноз амаль заўсёды дрэнны і амаль ніколі не правяраецца.
Адкуль яна бярэцца
Прадказанне абараняе ад расчаравання: калі загадзя вырашыць, што нічога не выйдзе, правал не так балюча ўдарыць. Кошт гэтай абароны - страчаныя магчымасці, якія так і застаюцца неправеранымі.
Як выбрацца
Паспрабуйце спытаць сябе
Я не ведаю будучыні. Адна з версій - так, правал. Але версій заўсёды некалькі.
Практыкаванне ў тры крокі
- Запішыце прагноз і наколькі вы ў ім упэўненыя ў працэнтах.
- Зрабіце маленькі крок, каб праверыць яго на справе.
- Потым параўнайце, што прадказвалі і што здарылася. З часам гэта моцна зніжае давер да змрочных прагнозаў.
Што прайсці далей
- 2 хвТрывожнасцьСем пытанняў пра апошнія два тыдні. Кароткі скрынінг, якім карыстаюцца лекары.
- 2 хвДэпрэсіяДзевяць пытанняў пра апошнія два тыдні. Скрынінг, якім карыстаюцца лекары ва ўсім свеце.
- 2 хвПерфекцыянізмВысокая планка дапамагае ці мучыць? Дзве шкалы: патрабаванні да сябе і незадаволенасць сабой.
Спіс заснаваны на класіфікацыі Аарона Бека і Дэвіда Бернса (Feeling Good, 1980). Гэта вучэбны інструмент для саманазірання, а не замена тэрапіі. Калі вы пазнаяце ў сабе зашмат і гэта перашкаджае жыць, гэта не прычына саромецца, а прычына прыйсці на размову.