Пастка мыслення
Чытанне думак
Вы ўпэўненыя, што дакладна ведаеце, што думае іншы чалавек. Звычайна - нешта дрэннае. Пра вас.
Як гэта гучыць
- «Калега паглядзеў на мяне так - значыць, лічыць, што я не спраўляюся»
- «Сяброўка адказала «ок» без смайліка - пакрыўдзілася»
- «На суразмоўі проста ківалі з ветлівасці - я ім дакладна не падыходжу»
Як яе заўважыць
Вы адказваеце на тое, што чалавек «на самай справе падумаў», а не на тое, што ён сказаў. Нейтральны твар, кароткае паведамленне ці затрымка з адказам здаюцца доказам незадаволенасці.
Адкуль яна бярэцца
Мы сацыяльныя істоты, і адгадваць чужыя намеры - карысны навык. Але калі ў ім шмат трывогі, мозг запаўняе прабелы найгоршай версіяй, прычым звычайна той, у якую мы самі верым пра сябе.
Як выбрацца
Паспрабуйце спытаць сябе
Я не ведаю, што ён думае. Можа, проста стаміўся.
Практыкаванне ў тры крокі
- Аддзяліце факт ад здагадкі: што менавіта чалавек сказаў ці зрабіў?
- Прыдумайце тры іншыя тлумачэнні яго паводзін, не звязаныя з вамі.
- Калі гэта важна, спытайце наўпрост: «Мне здалося, табе непрыемна. Гэта так?»
Што прайсці далей
- 2 хвТрывожнасцьСем пытанняў пра апошнія два тыдні. Кароткі скрынінг, якім карыстаюцца лекары.
- 2 хвДэпрэсіяДзевяць пытанняў пра апошнія два тыдні. Скрынінг, якім карыстаюцца лекары ва ўсім свеце.
- 2 хвПерфекцыянізмВысокая планка дапамагае ці мучыць? Дзве шкалы: патрабаванні да сябе і незадаволенасць сабой.
Спіс заснаваны на класіфікацыі Аарона Бека і Дэвіда Бернса (Feeling Good, 1980). Гэта вучэбны інструмент для саманазірання, а не замена тэрапіі. Калі вы пазнаяце ў сабе зашмат і гэта перашкаджае жыць, гэта не прычына саромецца, а прычына прыйсці на размову.